شنبه هفدهم بهمن 1383
بيست و ششمين سالگرد انقلاب ايران است. فارغ از شعارها و تعصب ها و ... با هم بودن مردم و گروه هاي سياسي و احزاب و دسته ها در به پايان رساندن سيستم حكومتي شاهنشاهي ـ كه سالهاست منسوخ گرديده ـ قابل تقدير است و يادآوري بسياري از آزادمردان و آزاديخواهان وظيفه. بسياري شهيد گشتند و بسياري گوشه عزلت گزيدند!
كجايند مردان بي ادعا.
يادشان گرامي باد.
ولي مانع بر فرياد برآوردنم عليه ظلم و بي عدالتي و تبعيض در همين انقلاب بوجود آمده نمي گردد. فقر و تبعيض، اعتياد، بي كاري، تورم هاي سرسام آور، گراني، برخوردهاي نامناسب قضايي، ناامني، افزايش جرم و جنايت و بيسار مسائلي كه شرم مانع بيان ميگردد. اين بود آنچه مردم ما در بهمن 57 بدان راي دادند!!! اين بود آنچه مردم براي آن جان نثار كردند!!!
حرف بسيار است و اما مجال كم و امنيت بيان آن .... !!!!
به هر حال حرف اول و آخر من هميشه همين بوده “اصلاح” هر چند كه برخي واژه اصلاح و اصلاحات را به گند كشيدند!! خواستگاه نظام بايد خواستگاه اكثريت ملتش ـ با رعايت حقوق اقليت ـ باشد و هر نظامي جز اين رفتار كند به تباهي و نابودي و سرنگوني دچار خواهد شد.
نوشته شده توسط سيدباقر ذكي اسكويي در ساعت | لینک
|
